ΘΕΜΑΤΙΚΗ 4: ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Τοποθέτηση ετικέτας: 

Αυτό το θέμα περιέχει 0 απαντήσεις, έχει 1 φωνή, και ανανεώθηκε τελευταία από  ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΜΠΑΧΛΑΣ 1 έτος, 11 μήνες πριν.

Επισκόπηση 1 δημοσιεύσεων (από 1 συνολικά)
  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • #83

    Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία

    Η πρόταση για τον οργανισμό του ΥΠ.ΠΟ.Α., που ψήφισε η πλειοψηφία του ΔΣ του ΣΕΑ, μας βρίσκει αντίθετους. Πέρα των επιμέρους θεμάτων που χρήζουν προσοχής, η αντίθεση μας εκφράζεται επί της αρχής της πρότασης. Με μια πρώτη ματιά δεν καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από την λογική της αστικής διαχείρισης που εφαρμόζεται και από την παρούσα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το προσχέδιο κινείται στο ίδιο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισσαβώνας του 2000, που εφαρμόζεται τις δύο τελευταίες δεκαετίες από την κυρίαρχη, αστική πολιτιστική πολιτική των προηγούμενων «δικομματικών» κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ). Έκτοτε, δεν υπάρχει απόφαση και δράση της Ε.Ε. – μέσω της αντίστοιχης πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων – που να μην επιταχύνουν την εφαρμογή του παραπάνω αντιδραστικού και επικίνδυνου πλαισίου. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η επίθεση που δέχεται η δημόσια διαχείριση του πολιτισμού τα τελευταία χρόνια, δεν είναι το αποτέλεσμα της κρίσης, και των μνημονίων. Αντίθετα, η κρίση και τα μνημόνια είναι η ευκαιρία ώστε το σύστημα να εφαρμόσει, σε όποιο εύρος μπορεί, τα στρατηγικά του σχέδια.
    Οι άξονες στους οποίους στηρίζεται η πρόταση αποτυπώνουν τις κατευθύνσεις που ορίζει η Ε.Ε. μέσω των ΕΣΠΑ 2014-2020 στον τομέα του πολιτισμού. Δίδεται δηλαδή προτεραιότητα στην ενίσχυση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, και της εξωστρέφειας. Και πιο συγκεκριμένα για να μιλάμε με τους όρους που θέτει το ΕΣΠΑ, στη «μετάβαση στην καινοτόμα επιχειρηματικότητα», στην «αξιοποίηση ικανοτήτων ανθρώπινου δυναμικού», τη «βελτίωση της θεσμικής επάρκειας της Δημόσιας Διοίκησης», τη «βελτίωση της προσβασιμότητας».
    Ο οποιοσδήποτε οργανισμός δε σχεδιάζεται σε «κενό αέρος», αλλά αποτελεί εργαλείο εφαρμογής συγκεκριμένης πολιτικής. Οι συγχωνεύσεις υπηρεσιών, η ανάθεση ή η μετάθεση αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών, η σύσταση νέων Διευθύνσεων, τμημάτων, κλπ όπως προτείνονται σήμερα αλλά και παλαιότερα, διαμορφώνουν ένα σύστημα διοίκησης και οργάνωσης που υπακούει στους στόχους που θέτει η Ε.Ε. και εξυπηρετεί την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων προς όφελος των μονοπωλίων. Η συνέχεια της ταξικής πολιτικής στον πολιτισμό, όπως διαχρονικά αντανακλάται στους Οργανισμούς του ΥΠ.ΠΟ.Α., είναι παρούσα και αδιάλειπτη.
    Το πόσο άρρηκτα δεμένος είναι ο σχεδιασμός λειτουργίας του ΥΠ.ΠΟ.Α με τους παραπάνω στόχους αναδεικνύεται από πολλές πλευρές:
    • Δεν διασφαλίζεται απόλυτα ο δημόσιος χαρακτήρας και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η χρηματοδότηση για τον πολιτισμό, προστασία, προβολή και ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων γίνεται όχι μέσω των εθνικών πόρων αλλά κυρίως μέσω των ΕΣΠΑ. Η χρόνια συγχρηματοδότηση ιδιωτικών και δημόσιων φορέων καθιστά πάγια την διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μόνο. Αποτέλεσμα της πολιτικής που χαράσσουν τα ΕΣΠΑ είναι η εισβολή και διείσδυση των επιχειρηματικών ομίλων στον πολιτισμό, οι ΜΚΟ και οι μεγαλόπνοες «φιλάνθρωπες» χορηγίες τους. Το παραπάνω επιφέρει την καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων δηλαδή απλήρωτοι εργαζόμενοι, ημιτελή έργα, μη ολοκλήρωση της αρχαιολογικής έρευνας, διαχωρισμός των μνημείων σε σημαντικά και μη με βάση την κερδοφορία που αποφέρουν από τον τουρισμό, την επισκεψιμότητα κ.α. Όλα αυτά γίνονται κατανοητά στην εγκύκλιο «Σχεδιασμού και Κατάρτισης Αναπτυξιακού Προγραμματισμού Περιόδου 2014-2020» «…Ο εμπλουτισμός του παρεχόμενου τουριστικού προϊόντος µε ενίσχυση ειδικών µορφών τουρισμού (Αθλητικός, Συνεδριακός, Τουρισμός υγείας – ευεξίας, τουρισμός κρουαζιέρας, city breaks). Στο πλαίσιο αυτό η ανάδειξη της στρατηγικής σχέσης µε τον τοµέα του Πολιτισμού και η αναβάθμιση και τουριστική αξιοποίηση χώρων αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος…» «…Παράλληλα, η συμβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς, του διαχρονικού και σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού και των σύγχρονων πολιτιστικών θεσµών στον εμπλουτισμό και τη διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος, µπορεί να επιτευχθεί µε δράσεις όπως: Πιστοποίηση των μουσείων (κρατικών και ιδιωτικών), ώστε να καταστούν βιώσιµα και ανταγωνιστικά στο διεθνές περιβάλλον, Προστασία και ανάδειξη µνηµείων και αρχαιολογικών χώρων σε αυστηρά επιλεγμένες περιοχές, καθώς και σχεδιασµός και υλοποίηση Σχεδίων ∆ιαχείρισης για τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, για βασικούς ή αναδυόμενους τουριστικούς προορισμούς, για περιοχές µε αυξημένες δυνατότητες ενδογενούς ανάπτυξης, για νησιωτικές και ορεινές – μειονεκτικές περιοχές κ.ά..»
    • Δεν επιλύονται τα χρόνια προβλήματα της Α.Υ. που απορρέουν από την υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών της. Στην πρόταση νομιμοποιείται και μονιμοποιείται ο διαμορφωμένος αριθμός του ανθρώπινου δυναμικού του υφιστάμενου οργανισμού, καθώς γίνονται αποδεκτές ως οργανικές θέσεις αυτές των υπηρετούντων υπαλλήλων. Στην πρόταση αλλά και στο υπόμνημα, που την συνοδεύει, γίνεται πράγματι μια γενική αναφορά για την ανάγκη στελέχωσης και δημιουργίας επιπλέων νέων οργανικών θέσεων για την στελέχωση της Α.Υ. Αυτό παραμένει μια γενική διαπίστωση χωρίς φυσικά να γίνεται λόγος και χωρίς να απαιτείται η ανάκτηση των χαμένων οργανικών και προσωρινών θέσεων του Οργανισμού του 2003, όπως θα περίμενε κανείς στην πρόταση ενός συλλόγου. Υπενθυμίζουμε πως από τις προβλεπόμενες θέσεις του Οργανισμού του 2003 προκύπτει ότι χάθηκαν περισσότερες από 2.300 θέσεις, από τις οποίες πάνω από 1.630 οργανικές. Η πικρή εμπειρία του τωρινού Οργανισμού είναι γνωστή και την βιώνουμε σε καθημερινή βάση στην Α.Υ. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε την τεράστια έλλειψη ειδικευμένου και ανειδικεύτου προσωπικού, τις κατακερματισμένες εργασιακές σχέσεις, την ομηρία εργαζομένων, το πλήθος των αφύλακτων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, την υποβάθμιση έως την εξαφάνιση της αρχαιολογικής έρευνας και του επιστημονικού έργου, την μείωση ως εκμηδένιση του κρατικού προϋπολογισμού για τον πολιτισμό κ.α. Όλα αυτά απέχουν κατά πολύ από όποια επιστημονική προσέγγιση της προστασίας, του ελέγχου και της ανάδειξης των Αρχαιοτήτων, ενώ δημιουργεί εφησυχασμό και την πλαστή εντύπωση ότι δεν χάνονται θέσεις εργασίας. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι παγιώνονται οριστικά τα προβλήματα που υπάρχουν, αφού το προσωπικό σήμερα είναι εμφανώς ανεπαρκές.
    • Δεν υπάρχει σύνδεση της πρότασης για την δομή του οργανισμού με την προστασία, τον έλεγχο και την ανάδειξη των Αρχαιοτήτων. Σαν απάντηση στην ήδη υποστελεχωμένη και συρρικνωμένη Α.Υ. προτείνονται ενιαίες Εφορείας Αρχαιοτήτων και Μνημείων στις περιφερειακές μονάδες σε επίπεδο Περιφερειακής ενότητας και μιας ενιαίας Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Μνημείων στην Κεντρική Υπηρεσία. Επίσης η πρόταση εμπεριέχει και μια σειρά άλλες ακατανόητες και επικίνδυνες παρεμβάσεις όπως για παράδειγμα η συνένωση του Επιγραφικού Μουσείου με το ΕΑΜ. Εντύπωση επίσης προκαλεί στην πρόταση για την διάρθρωση των τμημάτων των «Εθνικών – Περιφερειακών Μουσείων» το γεγονός πως το σύνολο των τμημάτων των συλλογών, χάριν της ολιστικής αντίληψης, συρρικνώνονται σε ένα ενιαίο Τμήμα Συλλογών, Έρευνας και Τεκμηρίωσης. Ενοποιούνται και συρρικνώνονται δηλαδή τα υπάρχοντα τμήματα των μεγάλων μουσείων που εξειδικεύονται με βάση είτε την περιοδολόγηση ή το είδος των συλλογών.
    Στόχος των συλλογών δεν μπορεί να αποτελεί η ολιστική εποπτεία, ούτε η έρευνα είναι εφικτό να συντελεστεί με μια αντίληψη κονσερβοποίησης, ούτε η «διαχείριση» των αρχαιολογικών αντικειμένων μπορεί να υποστηριχθεί επιστημονικά με τέτοιες λογικές. Ο εκθεσιακός στόχος των μουσείων και η λειτουργία τους είναι η ορθή παρουσίαση, από επιστημονική άποψη και με αντικειμενική τεκμηρίωση η οποία αντανακλά την ιστορική αλήθεια, είτε πρόκειται για ένα έργο τέχνης, είτε για ένα αντικείμενο καθημερινής, ιδιωτικής χρήσης συχνά χωρίς εκθεσιακές αξιώσεις. Οι σύγχρονες μουσειακές αντιλήψεις και οι ποικίλες δράσεις ανάδειξης των αντικειμένων των συλλογών θα προκύψουν από την συνεργασία των τμημάτων των σχετικών συλλογών με το σχετικό τμήμα Εκθέσεων και Μουσειολογικής Έρευνας.
    Έτσι προκύπτει συρρίκνωση της Α.Υ., με την συνένωση των υπηρεσιών, που ξεπερνάει το 16% από τον ισχύοντα οργανισμό και 47% από τον Οργανισμό του 2003. Για την παραπάνω συνένωση επιστρατεύονται επιχειρήματα, ως γενικές αρχές, όπως: Λειτουργικές διοικητικές δομές και έμφαση στην άμεση εξυπηρέτηση του πολίτη, Εξοικονόμηση πόρων, κτηριακών και υλικοτεχνικών υποδομών, Ολιστική αντίληψη για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, Διαχρονική και διαπολιτισμική προσέγγιση κινητών και ακίνητων μνημείων, Εξωστρεφής – επικοινωνιακός χαρακτήρας της αρχαιολογικής υπηρεσίας κ.α. Σε απάντηση της ολιστικής αντίληψης και αντιμετώπισης των αρχαιοτήτων, της εξοικονόμησης πόρων κλπ και έχοντας πλέον αρκετή πείρα υπενθυμίζουμε τον εξορθολογισμό με τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων, του ΙΚΑ, των σχολείων και άλλων δομών, που τελικά οδήγησαν σε ακόμα χειρότερες υπηρεσίες για το λαό και μάλιστα πανάκριβες. Άνοιξαν το δρόμο για τους επιχειρηματικούς ομίλους των κλάδων αυτών και την πλήρη εμπορευματοποίησή τους. Κάτι αντίστοιχο θα γίνει και με τις Αρχαιότητες. Η φιέστα με την Αμφίπολη, η λειτουργία του Μουσείου Ακρόπολης, η διαφήμιση του Νομισματικού ως εναλλακτικού καφέ-μπιστρό, η δράση φιλάνθρωπων (π.χ. Ίδρυμα Νιάρχου) και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (π.χ. ΔΙΑΖΩΜΑ) δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για αυταπάτες για το πού πάει το πράγμα. Εξάλλου, είναι πολύ πρόσφατα τα κρούσματα προσπάθειας «τουριστικής αξιοποίησης» ανασκαφών, όπου οι τουρίστες θα γίνονταν – με το αζημίωτο – για λίγο «αρχαιολόγοι» (π.χ. δημοσιεύματα για Κόστα Ναβαρίνο).
    Με βάση τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η εξυπηρέτηση του κεφαλαίου και στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι το κριτήριο για την εφαρμοζόμενη πολιτική της Ε.Ε., κατά συνέπεια είναι αυτή που αμφισβητεί την ίδια την ύπαρξη κάθε στοιχείου πολιτιστικής κληρονομιάς που δεν «χρησιμεύει» είτε στην αγοραία «αξιοποίησή» του είτε στη χρησιμοποίησή του για την «τεκμηρίωση» των αστικών ιδεολογημάτων.
    Η ΔΑΣ προτείνει:
     Απόλυτη προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς.
     Πλήρη ανάπτυξη δομών και υπηρεσιών της Α.Υ. Απαιτούμαι μια Α.Υ. η οποία θα στηρίζεται στα πόδια της και δεν θα είναι όμηρη των προγραμμάτων ΕΣΠΑ της Ε.Ε. ώστε να διεξάγει την απαιτούμενη προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής της κληρονομιάς.
     Προβολή και ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων όχι με κριτήρια ανάπτυξης όπως ορίζονται από την Ε.Ε. Αύξηση του προϋπολογισμού για τον πολιτισμό – Διεξαγωγή του έργου με εθνικούς πόρους και εφαρμογή του αποκλειστικά με το θεσμό της αυτεπιστασίας.
     Στελέχωση και υπερκάλυψη της Α.Υ με μόνιμο και σταθερό προσωπικό όλων των ειδικοτήτων για την κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών.
     Όχι στις μετακινήσεις και την κινητικότητα του υπηρετούντος προσωπικού της Α.Υ.
     Όχι στις ελαστικές μορφές εργασίας, τέλος στην ομηρία των εργαζομένων (πεντάμηνα – οκτάμηνα).
     Απόσυρση της πρότασης του οργανισμού που κατατέθηκε από την πλειοψηφία του ΔΣ του ΣΕΑ στη διημερίδα στις 25-26/2/16.
     Πρόταση του ΔΣ του ΣΕΑ στην προσεχή συνέλευση για συμμετοχή του συλλόγου στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού Π.Ο.Ε – ΥΠ.ΠΟ.
    15 Μάρτη 2016

Επισκόπηση 1 δημοσιεύσεων (από 1 συνολικά)

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.